คำนวณจากประเภทงาน ขนาดจริง หน้ากว้างผ้า จำนวนชิ้น และค่าเผื่อ เหมาะสำหรับผ้าปูที่นอน เสื้อผ้า ผ้าม่าน งานเด็ก กระเป๋า และงาน DIY
งานชิ้นใหญ่ เช่น ผ้าปู ผ้านวม หรือม่าน อาจใช้ผ้าน้อยลงเมื่อเลือกหน้ากว้างที่เหมาะสม เพราะลดจำนวนแนวต่อ แต่สำหรับเสื้อผ้า ผลต่างขึ้นอยู่กับแพทเทิร์นและการวางชิ้นส่วน
เหมาะกับเสื้อผ้า งาน DIY กระเป๋า และงานตัดเย็บทั่วไปจำนวนมาก
เพิ่มพื้นที่วางแพทเทิร์น เหมาะกับเสื้อผ้า งานบ้าน และชิ้นงานขนาดกลาง
เหมาะกับงานเครื่องนอนและชิ้นงานกว้าง ช่วยลดแนวต่อในหลายกรณี
หน้ากว้างพิเศษสำหรับผ้าปู ผ้านวม ม่าน และงานบ้านที่ต้องการพื้นที่ผ้ากว้าง
ตัวเลขด้านล่างเป็นจุดเริ่มต้นสำหรับงานมาตรฐาน ควรวัดขนาดจริงและตรวจแพทเทิร์นก่อนตัดเสมอ
| งาน | หน้ากว้างแนะนำ | ประมาณการเริ่มต้น | หมายเหตุ |
|---|---|---|---|
| เสื้อเชิ้ตแขนสั้นผู้ใหญ่ | 140–160 ซม. | 1.5–2.0 ม. | ขึ้นกับไซซ์ แขน และการต่อลาย |
| กางเกงขายาวผู้ใหญ่ | 140–160 ซม. | 1.8–2.5 ม. | ทรงกว้างหรือไซซ์ใหญ่ควรเผื่อเพิ่ม |
| เดรสระดับเข่า | 140–160 ซม. | 2.2–3.0 ม. | ระบาย/กระโปรงบานใช้ผ้ามากขึ้น |
| ผ้าปูรัดมุม 6 ฟุต | 235–250 ซม. | คำนวณจากฟูกจริง | ต้องรวมความหนาฟูกและส่วนสอดใต้ฟูก |
| ปลอกหมอนมาตรฐาน | 140–160 ซม. | ประมาณ 0.5 ม./ใบ | ขึ้นกับทรงซอง/ซิปและตะเข็บ |
| ม่านหน้าต่าง | 140–250 ซม. | ตามความสูง × จำนวนแผง | ควรคูณความฟู 1.5–2.5 เท่า |
| Tote Bag | 140–160 ซม. | 0.5–1.0 ม. | ซับในและสายอาจต้องใช้เพิ่ม |
งานทั่วไปเริ่มที่ประมาณ 10% ได้ แต่ผ้าลายที่ต้องต่อลาย งานมีระบาย หรือแพทเทิร์นซับซ้อนควรเผื่อมากขึ้น ส่วนการหดตัวของผ้าควรพิจารณาแยกตามชนิดผ้าและคำแนะนำของสินค้า
เหมาะกับชิ้นงานกว้าง เช่น ผ้าปูที่นอน ผ้านวม ม่าน และของใช้ในบ้าน เพราะในหลายกรณีช่วยลดแนวต่อ แต่ควรคำนวณจากขนาดสำเร็จจริงเสมอ
ไม่ได้ เครื่องมือนี้เป็นตัวช่วยประมาณการเพื่อวางแผนซื้อผ้า งานเสื้อผ้าและงานแพทเทิร์นเฉพาะควรตรวจ layout ของแพทเทิร์นจริงก่อนตัด
เลือกค่าเผื่อ 15–20% หรือเพิ่มตาม repeat ของลาย โดยเฉพาะลายเรขาคณิต ลายทาง หรือลายใหญ่ที่ต้องจัดตำแหน่งให้ต่อกัน